Lezersvraag: hoe hangen 'bewustwording', 'bewustzijn' en 'Christusbewustzijn' samen?

Deze lezersvraag verkent de samenhang tussen bewustwording, bewustzijn en Christusbewustzijn - en de weg die de ziel voert van stoffelijke begrenzing naar Goddelijke eenwording.

Wie het woord 'bewustzijn' hoort, heeft vaak het gevoel ongeveer te weten wat daarmee bedoeld wordt. Toch is het minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Wat noemen wij eigenlijk 'bewustzijn'; iets wat we bezitten, iets wat groeit, of een graad van ontwaken?

Wie dit begrip werkelijk wil verstaan, zoekt al snel naar verklaringen, maar raakt daarmee vaak slechts de buitenkant. Wat wij gewoonlijk 'bewustzijn' noemen, is geen zelfstandig iets, maar een staat of graad van bewustwording.

Ieder mens bevindt zich op een bepaald bewustzijnsniveau, of een bepaalde staat van bewustzijn. Mensen spreken weliswaar al snel over 'mijn bewustzijn', alsof het om een afzonderlijk bezit gaat, maar in onze stoffelijke wereld is bewustzijn persoonlijk en verbonden met de mens als eigenschap.

Het bewustzijn blijft begrensd, omdat de mens als stoffelijk wezen niet oneindig is. Wanneer iemand sterft, verdwijnt niet de ziel, maar wel het bewustzijn zoals dat in het aardse bestaan werkzaam was. Het woord 'bewustzijn' wordt in onze stoffelijke wereld - de tweede schepping – echter voortdurend gebruikt. 

Wanneer we ontwaakt zijn, zijn we er ons bewust van dat we op weg zijn naar de verlossing van het Ware Zelf. De ziel draagt als het ware de rugzak (buideldrager van ons karma) van ervaringen mee die nodig zijn om ons daar naartoe brengen. 

Het bewustzijnsniveau beïnvloedt ons eveneens. Men kan een hoger niveau binnentreden, maar ook terugvallen naar een lager niveau - van ontwaakt zijn naar niet - ontwaakt zijn.
De frequentie van iemands bewustzijn is daarbij bepalend; hoe ouder de ziel, hoe sneller zij naar een hoger bewustzijnsniveau kan toegroeien.Juist daarom is niet zozeer het bewustzijn zelf afgestemd op de Goddelijke Wil, maar vooral op de groei ervan. Waartoe zou anders de reïncarnatie dienen?

Als men het over 'bewustzijn' heeft, zijn er eigenlijk maar twee niveaus: men is bewust, of men is het niet. Met andere woorden: men is ontwaakt, of men is het niet. 'Bewustwording' kun je alleen maar gebruiken voor de overgang van het eerste niveau naar het tweede; dan word je je er werkelijk bewùst van.

In het eerste niveau ben je nog het ego. Dat dien je te overstijgen. Pas bij de bewustwording naar het tweede niveau besef je dat het ego 'gekruisigd' moet worden, om uiteindelijk werkelijk te kunnen zeggen: 

'IK BEN.' 

Dat kan pas wanneer je weet dat je een Ware Zelf hebt. Je bevindt je dan al in een hoger bewustzijn.

Op het tweede niveau gaat het pas om de weg van de endura: de ervaringsgerichte weg. Naarmate men op dit pad vordert, ontvouwen de antwoorden zich gaandeweg en leert men het Christusbewustzijn in zichzelf te verwerven: het besef dat het Christusprincipe zuivere goedheid is, zonder tegenstelling. Men is hier "gestopt met sterven", en men heeft de ziel niet meer nodig. Ze wordt ala het ware vervangen door 'het bruidskleed' 

Onze ziel ‘huwt' met het Christusprincipe, en ons Ware Zelf is herboren!

Hier raakt deze weg aan wat in Logion 108 van het Evangelie van Thomas wordt uitgedrukt:

'Wie uit mijn mond drinkt,

(m.a.w.: wie mijn kennis overneemt; wie naar mijn mond luistert hetgeen uitgesproken wordt)

zal worden als ik, en ikzelf zal hem worden,

en de verborgen dingen zullen zich aan hem openbaren.'

Daarmee wordt duidelijk dat Christusbewustzijn geen uiterlijk geloof betreft, maar een innerlijke staat van eenwording waarin de verborgen werkelijkheid zich aan de mens begint te openbaren.